Wat is de EAA en hoe pak ik dit aan in 2025?

Volgens schattingen van Eurostat heeft 27% van de EU-bevolking – 101 miljoen mensen – een of andere vorm van beperking. De naleving van de EAA is de manier waarop de Europese Unie dit probleem aanpakt, door in alle lidstaten een basisnorm vast te stellen voor toegankelijke digitale producten en diensten. Volgens schattingen van Eurostat heeft 27% van de EU-bevolking – 101 miljoen mensen – een of andere vorm van beperking. De Europese toegankelijkheidswet (EAA) pakt dit probleem aan.
‍
De EAA is een richtlijn van de Europese Unie die in alle lidstaten geldt en zorgt voor een basisniveau van toegankelijkheid voor digitale producten en diensten. De EAA-regelgeving heeft tot doel gebruiksbarrières voor personen met een handicap weg te nemen door gelijke toegang tot informatie, communicatietechnologieën en andere essentiële diensten af te dwingen. Deze regelgeving is in juni 2025 op nationaal niveau van kracht geworden.

Welke producten en diensten vallen onder de EAA?

Inzicht in de Europese toegankelijkheidswet

De EAA werd in juni 2019 officieel aangenomen door het Europees Parlement en de Raad. De lidstaten waren verplicht om de richtlijn in hun nationale wetgeving om te zetten, zodat de vereisten van de EAA in hun rechtsstelsels worden weerspiegeld.
‍
In tegenstelling tot regelgeving en wetgeving in bepaalde landen, geeft de EAA geen specifieke richtlijnen of criteria voor normen inzake digitale toegankelijkheid. Om aan de EAA te voldoen, moeten organisaties zich houden aan aanvaarde richtlijnen zoals de Europese norm EN 301 549 (Toegankelijkheidseisen voor ICT-producten en -diensten) en WCAG 2.1. Het is echter belangrijk op te merken dat EN 301 549 naar verwachting in 2025 zal worden herzien en waarschijnlijk de bijgewerkte WCAG 2.2-normen zal bevatten.

Waarom naleving van de EAA-voorschriften belangrijk is:

Nu de nieuwe normen worden gehandhaafd, worden bedrijven aangespoord om hun huidige werkwijzen te evalueren, te investeren in verbeteringen op het gebied van toegankelijkheid en de voordelen te omarmen die een meer inclusieve digitale wereld te bieden heeft.

Hoewel de richtlijn een gemeenschappelijk kader schept, verschillen de gevolgen van het niet naleven van de EAA per land, aangezien de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de wet via hun eigen nationale wetgeving. Het niet naleven van de EAA kan leiden tot ingrijpende juridische stappen, waaronder forse boetes voor flagrante of herhaalde schendingen van de toegankelijkheidsnormen. Naast financiële gevolgen kan niet-naleving de reputatie van een organisatie schaden, wat het vertrouwen en de loyaliteit van klanten aantast.
‍
De Europese toegankelijkheidswet betekent een belangrijke stap voorwaarts op weg naar inclusieve digitale omgevingen. Door duidelijke eisen en deadlines vast te stellen, moedigt de EAA organisaties aan om prioriteit te geven aan toegankelijkheid, niet alleen als een wettelijke noodzaak, maar ook als een morele en strategische verplichting.

Als je de vereisten begrijpt, verlaag je je juridische risico's.

De landen binnen de EU hebben de WCAG-richtlijnen overgenomen om een gemeenschappelijk uitgangspunt te creëren voor digitale criteria in het kader van de naleving van de EAA. De EAA dient als uitgangspunt, maar landen kunnen aanvullende regelgeving op het gebied van toegankelijkheid hanteren.

Houd er rekening mee dat de sancties bij overtredingen streng kunnen zijn: hoge boetes, openbaarmaking en zelfs een verbod op het uitoefenen van bedrijfsactiviteiten. Hoewel dit geen juridisch advies is, vindt u hieronder een overzicht van de regelgeving per land om uw inzicht te vergroten.

Lijst van landen die onder het toepassingsgebied van de EAA-regelgeving vallen

De naleving van de EAA verschilt per lidstaat, omdat elk land de richtlijn in eigen nationale wetgeving heeft omgezet, soms met strengere eisen of hogere boetes. Hieronder volgt een overzicht van hoe elk EU-land de wet heeft geïmplementeerd. Klik op een land voor een gedetailleerd overzicht van de lokale verplichtingen, uitzonderingen en boetes.

Oostenrijk: De wet inzake webtoegankelijkheid, of Web-Zugänglichkeits-Gesetz (WZG), schrijft voor dat openbare websites en apps moeten voldoen aan de WCAG 2.1-normen en gelijke digitale toegang voor alle gebruikers moeten garanderen. Lees onze samenvatting over Oostenrijk.

België: Alle digitale diensten van de publieke sector moeten voldoen aan de WCAG-normen, zoals voorgeschreven door het Belgische koninklijk besluit. De naleving van deze regelgeving valt onder de bevoegdheid van de minister van Telecommunicatie en Economie. Lees onze samenvatting over België.

Bulgarije: De Bulgaarse wetgeving bevat definities van toegankelijkheid voor producten en diensten. De wet staat specifieke uitzonderingen toe voor opgenomen materiaal. Lees onze samenvatting over Bulgarije. 

Kroatië: De Kroatische wetgeving bevat toegankelijkheidsvoorschriften voor websites, apps en noodzakelijke of cruciale digitale diensten van de publieke sector. Er zijn enkele uitzonderingen toegestaan voor content van vóór 2018, live media en archiefcontent. Lees onze samenvatting over Kroatië. 

Cyprus: De regelgeving inzake digitale toegankelijkheid van de Republiek Cyprus, die in juni 2025 van kracht wordt, zorgt voor toegankelijke digitale inhoud in verschillende sectoren. De Republiek Cyprus, die wordt beheerd door het ministerie van Sociale Zaken, eist gelijke toegang voor mensen met een handicap. Niet-naleving van de regelgeving inzake digitale inhoud kan leiden tot sancties. Lees onze samenvatting over Cyprus.

Tsjechië: Tsjechië heeft de wet inzake digitale toegankelijkheid (wet nr. 99/2019) opgesteld, waarin uitgebreide toegankelijkheidseisen worden gesteld aan producten en diensten in alle sectoren. De wet valt onder de bevoegdheid van het ministerie van Binnenlandse Zaken en de Tsjechische handelsinspectie. Lees onze samenvatting over Tsjechië.

Denemarken: Onder toezicht van het Deense Agentschap voor Digitale Overheid vereist de Deense wet inzake toegankelijkheidseisen voor producten en diensten toegankelijkheidsverklaringen voor websites en mobiele apps, waardoor de verantwoordingsplicht van de publieke en private sector wordt gewaarborgd. Lees onze samenvatting over Denemarken.

Estland: Digitale diensten in Estland vallen onder de wet inzake de toegankelijkheid van producten en diensten (Toodete ja teenuste ligipääsetavuse seadus). De naleving wordt gecontroleerd door het Agentschap voor consumentenbescherming en technisch toezicht, dat de nadruk legt op inclusiviteit en verantwoordingsplicht. Lees onze samenvatting over Estland.

Finland: De Finse wet inzake de levering van digitale diensten (Laki digitaalisten palvelujen tarjoamisesta) schrijft naleving van WCAG 2.1 voor en verplicht aanbieders om gedetailleerde toegankelijkheidsverklaringen bij te houden. Het ministerie van Binnenlandse Zaken en het ministerie van Justitie delen de verantwoordelijkheid voor het toezicht op openbare digitale diensten. Lees onze samenvatting over Finland.

Frankrijk: Onder toezicht van het ministerie van Economie en Financiën schrijft het Franse decreet nr. 2023-931 digitale toegankelijkheid voor mensen met een handicap voor. Hoewel deze regelgeving weliswaar privégebruik en onhaalbare gevallen uitsluit, zal niet-naleving van de regelgeving leiden tot steeds hogere boetes. Lees onze samenvatting over Frankrijk.

Duitsland: Onder toezicht van het ministerie van Arbeid en Sociale Zaken omvat de Duitse Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) boetes voor niet-naleving van digitale inhoud op openbare websites, apps en administratieve diensten. Lees onze samenvatting over Duitsland.

Griekenland: De Griekse wet inzake toegankelijkheid (ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 4994) regelt de naleving van digitale toegankelijkheid en vereist regelmatige en transparante updates bij het rapporteren en aanpakken van problemen. Lees onze samenvatting over Griekenland.

Hongarije: Websites en apps voor de toegankelijkheid van overheidsinstanties vallen onder de Hongaarse wet LXXV van 2018, die toegang garandeert voor alle gebruikers, inclusief mensen met een handicap. Lees onze samenvatting over Hongarije. 

Ierland: De Ierse regelgeving voor digitale toegankelijkheid, Statutory Instrument No. 636/2023, van kracht sinds september 2020, vereist dat websites en mobiele apps van de publieke en private sector voldoen aan toegankelijkheidsnormen. Lees onze samenvatting voor Ierland.

Italië: De Italiaanse Stanca-wet regelt de digitale toegankelijkheidseisen voor digitale interfaces, IT-leveranciers en organisaties die met publieke middelen worden gefinancierd. Onder toezicht van het ministerie van Economische Ontwikkeling legt de richtlijn geldboetes op en zorgt zelfs voor het uit de handel nemen van producten die niet aan de eisen voldoen. Lees onze samenvatting over Italië.

Letland: Letland schrijft voor dat personen met een handicap gelijke toegang moeten hebben tot online-inhoud en -diensten. Toegankelijkheidsverklaringen en naleving worden gecontroleerd door meerdere regelgevende instanties. Lees onze samenvatting over Letland.

Litouwen: De regelgeving in Litouwen voor digitale toegankelijkheid heeft betrekking op online content en diensten in een breed scala aan sectoren. De sancties in Litouwen voor niet-naleving van de wet omvatten Onder toezicht van meerdere ministeries omvat de wet sancties voor niet-naleving, waaronder het nemen van maatregelen om de situatie binnen drie werkdagen te verhelpen. Lees onze samenvatting over Litouwen.

Luxemburg: De Luxemburgse regelgeving inzake digitale toegankelijkheid, die wordt beheerd door het Bureau voor toezicht op de toegankelijkheid van producten en diensten (OSAPS), zorgt ervoor dat digitale producten en diensten toegankelijk zijn. De regelgeving voorziet in specifieke sancties bij niet-naleving en vereist transparantie door middel van toegankelijkheidsverklaringen. Lees onze samenvatting over Luxemburg.

Malta: De Maltese regelgeving inzake digitale toegankelijkheid heeft betrekking op een reeks producten en diensten die door het publiek worden gebruikt. De handhaving wordt beheerd door de Commissie voor de rechten van personen met een handicap en omvat hardware, terminals en communicatie, evenals digitale platforms en e-commerce. Lees onze samenvatting over Malta.

Nederland: Nederland heeft het Besluit toegankelijkheidseisen goederenwet aangenomen, dat toegankelijke digitale diensten en producten verplicht stelt. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport houdt toezicht op deze regelgeving en sancties bij niet-naleving. Lees onze samenvatting over Nederland.

Noorwegen: Sinds oktober 2022 vereist de Noorse wet inzake gelijkheid en verbod op discriminatie toegankelijke ICT voor bedrijven en openbare interfaces. Deze wet wordt gehandhaafd door het Directoraat voor Digitalisering en niet-naleving leidt in sommige gevallen tot dagelijkse dwangsommen. Lees onze samenvatting over Noorwegen.  

Polen: De Poolse regelgeving voor digitale toegankelijkheid wordt beheerd door het Staatsfonds voor de revalidatie van personen met een handicap (PFRON). Deze regelgeving heeft betrekking op een breed scala aan producten en diensten en omvat sancties voor niet-naleving. In bepaalde gevallen kan PFRON verbieden dat het product of de dienst op de markt wordt gebracht. Lees onze samenvatting over Polen.

Portugal: Het Portugese wetsbesluit nr. 83/2018 schrijft voor dat alle inhoud op websites en in applicaties toegankelijk moet zijn, met inbegrip van niet-tekstuele elementen, authenticatieprocessen en onlineformulieren. Het ministerie van Economische Zaken en Digitale Transformatie houdt toezicht op de naleving van deze wet en kan boetes opleggen en overtredingen openbaar maken in de nationale media. Lees onze samenvatting over Portugal.

Roemenië: De Roemeense wet inzake digitale toegankelijkheid, Legea nr. 232/2022, heeft betrekking op een breed scala aan digitale producten, diensten en transportelementen. De wet wordt door meerdere autoriteiten gehandhaafd en voorziet in sancties bij niet-naleving, waaronder boetes en terugroepacties van niet-conforme producten. Lees onze samenvatting over Roemenië.

Slowakije: Zoals uiteengezet in regeringsverordening nr. 282/2023 zijn de vereisten voor digitale toegankelijkheid in Slowakije van toepassing op een reeks publieke en private sectoren. De verordening heeft tot doel de toegankelijkheid te waarborgen en bevat bepalingen voor naleving. Lees onze samenvatting over Slowakije.

Slovenië: De Sloveense regelgeving inzake digitale toegankelijkheid heeft tot doel de toegankelijkheid van digitale diensten en producten te waarborgen. Onder toezicht van de TIRS (Technische Inspectie- en Regelgevende Dienst) omvat deze regelgeving bepalingen inzake naleving en sancties bij niet-naleving, met boetes die oplopen naargelang de rol, de omvang en de ernst van de overtreding van de entiteit. Lees onze samenvatting over Slovenië.

Spanje: De Spaanse wet 11/2023 schrijft digitale toegankelijkheid voor in verschillende sectoren, waaronder e-commerce, consumentenbankieren, e-books en reisbureaus. Het ministerie van Economische Zaken en Digitale Transformatie houdt toezicht op de naleving van deze wet. Overtredingen kunnen worden bestraft met boetes en zelfs met een verbod voor bedrijven om gedurende maximaal twee jaar in Spanje actief te zijn. Lees onze samenvatting over Spanje.

Zweden: De Zweedse wet inzake digitale toegankelijkheid valt onder het toezicht van het ministerie van Sociale Zaken. De wet heeft betrekking op verschillende technologieën en diensten, en niet-naleving kan leiden tot aanzienlijke boetes. Lees onze samenvatting over Zweden.

Andere Europese landen

De volgende Europese landen vallen buiten het volledige EAA-nalevingskader, hetzij omdat ze geen lid zijn van de EU, hetzij omdat ze slechts bepaalde onderdelen van de richtlijn hebben overgenomen. We vermelden ze hier ter verduidelijking:

• IJsland - IJsland heeft EN 301 549 en gedeeltelijk de EAA-voorschriften overgenomen.
• Zwitserland - Zwitserland maakt geen deel uit van de EU en is daarom niet onderworpen aan de EU-wetgeving inzake toegankelijkheid. Het land heeft echter een wet aangenomen die particuliere en openbare organisaties verbiedt om mensen te discrimineren op grond van een handicap. De federale wet inzake de afschaffing van ongelijkheden voor personen met een handicap wordt ook wel de Disability Discrimination Act (DDA) genoemd.
• Turkije - De Turkse regering heeft EN 301 549 aangenomen, maar heeft het EAA-kader nog niet aangenomen.
• Verenigd Koninkrijk - Het Verenigd Koninkrijk valt niet onder de EAA van de Europese Unie, maar heeft wel een eigen initiatief op het gebied van toegankelijkheid. We nodigen u uit om meer te lezen over de Britse Equality Act 2010.

QualiBooth is speciaal ontwikkeld om te voldoen aan de EAA-normen — met geautomatiseerde scans die voldoen aan EN 301 549 en WCAG 2.2, continue monitoring en gestructureerde rapportage waarmee proactieve naleving aan toezichthouders kan worden aangetoond.