Przepisy o dostępności w Danii: zakres, kary, deklaracja

Dania reguluje dostępność cyfrową ustawą nr 1823/2023 o wymogach dostępności produktów i usług — Lov om tilgængelighedskrav for produkter og tjenester. Ustawa jest egzekwowana od czerwca 2025 r., a ostatnia odnotowana zmiana nosi datę 7 czerwca 2022 r.

Nadzór dzieli się pomiędzy kilka organów. Duński Urząd Bezpieczeństwa Technicznego (Sikkerhedsstyrelsen) odpowiada za nadzór nad większością produktów i usług. Duńska Agencja Energii (Energistyrelsen) kontroluje łączność elektroniczną. Duński Urząd Transportu (Trafikstyrelsen) oraz Duński Urząd Morski (Søfartsstyrelsen) regulują transport.

Zakres stosowania

Ustawa obejmuje szeroki katalog produktów i usług, a jej celem jest zapewnienie dostępności konsumentom. Odnosząc się zarówno do produktów fizycznych, jak i usług cyfrowych, sprzyja włączeniu społecznemu we wszystkich sektorach, tak aby użytkownicy mieli równy dostęp niezależnie od nośnika czy platformy, z której korzystają.

Ustawa stosuje się do następujących produktów:

• Konsumenckie systemy sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia oraz systemy operacyjne tych systemów sprzętowych.
• Terminale płatnicze.

Obejmuje również następujące terminale samoobsługowe, jeżeli są przeznaczone do świadczenia usług objętych ustawą:

• Bankomaty.
• Automaty biletowe.
• Automaty samoobsługowe do odprawy.
• Interaktywne terminale samoobsługowe udzielające informacji, z wyjątkiem terminali zainstalowanych jako integralna część pojazdów, statków powietrznych, statków lub taboru kolejowego.

Dalsze produkty objęte zakresem:

• Konsumenckie urządzenia końcowe z interaktywną funkcją przetwarzania danych używane do usług łączności elektronicznej.
• Konsumenckie urządzenia końcowe z interaktywną funkcją obliczeniową używane do dostępu do audiowizualnych usług medialnych.
• Czytniki e-booków.

Ustawa stosuje się do następujących usług świadczonych konsumentom:

• Usługi łączności elektronicznej, z wyjątkiem usług transmisji wykorzystywanych do komunikacji między maszynami.
• Usługi zapewniające dostęp do audiowizualnych usług medialnych.
• W transporcie miejskim, podmiejskim i regionalnym wymogi dostępności muszą spełniać wyłącznie interaktywne terminale samoobsługowe.
• Strony internetowe.
• Usługi dla urządzeń mobilnych, w tym aplikacje mobilne.
• Bilety elektroniczne i elektroniczne usługi biletowe.
• Udzielanie informacji o usługach transportowych, w tym informacji o podróży w czasie rzeczywistym. W odniesieniu do ekranów informacyjnych ogranicza się to do ekranów interaktywnych znajdujących się na terytorium Unii Europejskiej.
• Interaktywne terminale samoobsługowe na terytorium Unii Europejskiej, z wyjątkiem tych zainstalowanych jako integralne części pojazdów, statków powietrznych, statków i taboru kolejowego używanych do świadczenia jakiejkolwiek części usług przewozu osób.
• Usługi bankowe skierowane do konsumentów.
• E-booki i dedykowane oprogramowanie.
• Usługi handlu elektronicznego.

Wyłączenia

Nie każda treść publikowana przez przedsiębiorcę podlega wymogom. Ustawa nie stosuje się do następujących treści stron internetowych i aplikacji mobilnych:

• Nagrane uprzednio media zależne od czasu opublikowane przed 28 czerwca 2025 r.
• Formaty dokumentów opublikowane przed 28 czerwca 2025 r.
• Mapy internetowe i usługi kartograficzne, o ile w przypadku map przeznaczonych do nawigacji informacje istotne są udostępniane w dostępny sposób cyfrowy.
• Treści osób trzecich, które nie są finansowane ani opracowane przez danego przedsiębiorcę ani nie podlegają jego kontroli.
• Treści archiwalne — treści stron internetowych i aplikacji mobilnych, które kwalifikują się jako archiwum, czyli zawierają wyłącznie treści nieaktualizowane ani niepoddawane edycji po 28 czerwca 2025 r.

Grzywny i sankcje

Sankcje służą utrzymaniu standardów i zachęcaniu do przestrzegania wymogów dostępności we wszystkich branżach. Zgodnie z ustawą:

• Kto narusza ustalone przepisy, może zostać ukarany grzywną, choć nie określono jej konkretnej wysokości.
• Osoby prawne, takie jak spółki, mogą również ponosić odpowiedzialność karną.

Ponieważ ustawa nie wskazuje stałej kwoty, ryzyka nie da się zaplanować w budżecie z wyprzedzeniem — i właśnie dlatego ciągły monitoring liczy się bardziej niż jednorazowy audyt.

Sprawozdawczość i deklaracja dostępności

Dania stosuje unijny obowiązek sporządzania deklaracji dostępności dla stron internetowych i usług cyfrowych sektora publicznego. Takie deklaracje dostępności mają zasadnicze znaczenie dla utrzymania przejrzystości i rozliczalności.

Podmioty sektora publicznego i prywatnego muszą sporządzić deklarację dostępności dla swoich stron internetowych i aplikacji mobilnych, podsumowującą aktualny stan zgodności z Wytycznymi dotyczącymi dostępności treści internetowych (WCAG). Deklaracja musi:

• Wskazywać wszelkie niedostępne elementy.
• Wyjaśniać przyczyny tej niedostępności albo podawać terminy oczekiwanych usprawnień.
• Opisywać konkretne podjęte działania służące zapewnieniu trwałej zgodności oraz wskazywać pozostałe problemy.

Deklaracje dostępności należy regularnie aktualizować.

Skargi

Użytkownicy, którzy napotykają bariery dostępności lub chcą złożyć skargę na brak zgodności, mogą skontaktować się z organem właściwym — Duńskim Urzędem Bezpieczeństwa Technicznego (Sikkerhedsstyrelsen):

• E-mail: sik@sik.dk
• Strona internetowa: sik.dk

Zgodność z QualiBooth

Spełnienie duńskich wymogów wymaga dwóch rzeczy: dowodów, że Twoje produkty i usługi są zgodne, oraz opublikowanej deklaracji dostępności, która wytrzyma kontrolę.

QualiBooth skanuje w sposób ciągły pod kątem kryteriów sukcesu WCAG, aby bariera nigdy nie przetrwała dość długo, by przerodzić się w postępowanie nadzorcze, a audyty manualne prowadzone przez osoby z niepełnosprawnościami obejmują to, czego nie wykryje automatyzacja. Gdy przychodzi czas publikacji, nasz generator deklaracji dostępności tworzy deklarację z niedostępnymi elementami, przyczynami i terminami naprawy, których oczekuje ten reżim prawny.

Najnowsze i najdokładniejsze informacje o duńskich wymogach dotyczących dostępności cyfrowej znajdują się w oficjalnej dokumentacji publikowanej przez rząd Danii.